...ما آخر خطیم

هر تجربه ای بر اساس تضاد ها به وجود می اید:هیچ چیز بدون متضادش معنی ندارد.

همان طور که عالمی گفته است:یک کور مادر زاد هرگز شناختی از تاریکی ندارد چون هیچ وقت روشنایی را تجربه نکرده است.

وقتی صلح و ارامش درونی وجود داشته باشد و ذهن ما مشارکت و وجود نیرومند تضادها را بپذیرد در ان زمان ما به طور ناخوداگاه از قضاوت کردن دیگران دست می کشیم . برنده و بازنده مثل دو پل دیده خواهند شد از یک وجود. و هنگامی که ذهن ما از قضاوت دیگران فارغ شود راه خلا قیت باز می گردد.

-هیچ سنبلی بی معنا نیست.فقط کافی است که کمی بیشتر روی ان ها دقت کنیم و پیام هایی را که برای زندگی ما چه در زمینه اخلاقی کاری احساسی اجتماعی خانوادگی و...در بر دارند بیرون بکشیم.